Ik ben enorm geboeid door stressfysiologie (wat er in het lichaam gebeurt wanneer iemand stress ervaart) en dan voornamelijk bij kinderen. Onze hersenen zijn namelijk vanuit de oertijd (reeds enkele miljoenen jaren geleden) geprogrammeerd om veilig te kunnen jagen of zorgen voor de kinderen, om te overleven. Op die tijd is er heel wat veranderd in ons dagelijkse leven, maar onze hersenen zijn niet op dezelfde manier of op hetzelfde tempo geëvolueerd. Het is dus niet voor niets dat onze maatschappij vergeven is van stress en burn-out.

Kinderen groeien vandaag op in een wereld vol prikkels en er wordt dan ook zoveel van hen verwacht. School, sociale verwachtingen, schermen, drukke agenda’s en emotionele ervaringen vragen veel van hun zenuwstelsel en dat maakt hen extra kwetsbaar. Net zoals volwassenen kunnen kinderen daardoor spanning opbouwen, maar die uit zich vaak anders dan we verwachten.
Kinderen verwoorden hun stress namelijk zelden; ze tonen het via hun lichaam en gedrag. In een wereld vol labels ontstaat er zo ook heel veel misdiagnose en dus ook onbegrip, wat nog eens zorgt voor extra frustraties en spanning.

Daarom is het zo waardevol om signalen vroeg te herkennen en hen te helpen terug tot rust te komen.

Aanraking is voor een kind wat voeding is voor het lichaam. Het is een fundamentele bouwsteen voor groei, veiligheid en veerkracht. Aanraking is dus een basisbehoefte om een lichaam vol spanning weer in veiligheid te brengen.  

Een ontspannende massage, aangepast aan een kinderlichaam, helpt het om de balans te herstellen en het lichaam opnieuw tot rust te brengen, op een zachte en respectvolle manier.